พร้อมเปิดประวัติของหลานสาวคนนี้ว่า
ตนเลี้ยงมาตั้งแต่เกิด เพราะเด็กกำพร้าพ่อ กำพร้าแม่ ตอนแรกพ่อเขาตายไปก่อนแล้ว อยู่กับแม่แล้วมาตายทีหลัง อยู่บ้านเดียวกันมาตลอด อยู่ด้วยกันสองคนยายหลาน แม่เขาเสียตอนยังไม่เข้าเรียนในชั้นมัธยม โดยมีน้าชายที่ทำงานอยู่สิงคโปร์ ส่งเสียให้เรียนทุกอย่าง อยากจะเรียนอะไรก็ดูแลให้ทุกอย่าง ส่วนสาเหตุที่เข้าไปอยู่กรุงเทพ เพราะเพื่อนที่ระนองชวนไป ทั้งที่ที่บ้านไม่เคยให้ไปไหนเอง ลุงจะไปรับส่งโรงเรียนตลอด สองสามคนพี่น้อง ตอนจะไป ก็หนีไป ตั้ง 2-3 ปี กว่าจะโทรกลับมาหา เราก็บอกอยากจะกลับมาอยู่ระนองก็กลับมาได้นะยายกาญจนา เล่าต่อว่า ก่อนที่หลานสาวจะตาย ได้โทรมาหา คืนที่เขาตายตอนตี 2 โทรมาแล้วร้องไห้ เราก็ถามลูกเคลียร์ร้องทำไม ปีใหม่แล้ว พอพูดแค่นั้น เค้าก็บอกเค้าผิดหวังเรื่องผู้ชาย ผู้ชายหลอกเค้าไปทำไม่ดี แล้วก็ร้องไห้ หลังจากนั้นสายก็ตัดไปเลย แล้วก็ติดต่อไม่ได้เลย จนมารู้ข่าวตอนเช้าที่ลูกโทรมาบอก
"ยายเลี้ยงเขาไม่เคยให้ลำบาก แต่เขามีปมด้อยเพียงเขาขาดพ่อขาดแม่ ถึงเราเป็น ปู่ย่าตายาย มันก็ไม่เหมือน พ่อแม่เขาใช่มั้ย เหมือนเขาขาดความอบอุ่น แต่เราก็ดีทุกอย่าง เวลาไปไหนก็ไปด้วยกัน ลูกชายมาทีก็เหมารถไปเที่ยวกัน เพราะเค้าเป็นคนส่งเสียหลานคนนี้ ส่วนหลานติดต่อกลับมา ไม่กี่ครั้งตั้งแต่ไปอยู่กรุงเทพ"คุณยายกล่าว
นอกจากนี้ คุณยายยังฝากช่วยประสานเรื่องการจัดการศพ และทำพิธีฌาปนกิจ เพราะไม่มีญาติพี่น้องอยู่ที่ระนอง ส่วนใหญ่จะอยู่กรุงเทพ พร้อมกันนั้นยังฝากให้ติดต่อญาติให้ช่วยจองวัด เพราะไม่รู้จะไปบอกใคร
