ไม่ต้องพูด! อ.ศศิน ขอภาครัฐ ห้ามใช้ 2 คำนี้ เตือนภัยน้ำท่วม

อาจารย์ศศิน ชี้ว่า การเตือนภัยของภาครัฐในปัจจุบันมีปัญหาเรื่องภาษา เพราะมักใช้แต่ "ภาษาราชการ" หรือตัวเลขเชิงวิชาการที่ไม่ช่วยให้ประชาชนตัดสินใจอะไรได้ แต่สิ่งที่ชาวบ้านต้องการจริงๆ คือการสื่อสารด้วย "ภาษาคน" ที่เข้าใจง่าย และมีคำแนะนำชัดเจน เช่น ต้องย้ายรถขึ้นที่สูงตอนไหน ต้องเตรียมตัวผู้ป่วย สัตว์เลี้ยง หรือตุนอาหารอย่างไร เส้นทางไหนควรงดเดินทาง พร้อมย้ำว่าหน่วยงานหลักอย่าง ปภ. และ สทนช. ต้องเป็นเจ้าภาพที่รู้จัก "เอ๊ะ?" เมื่อเห็นสภาพอากาศผิดปกติ เพื่อส่งสัญญาณเตือนให้ตรงจุด ไม่ใช่ปล่อยให้ประชาชนเดาความเสี่ยงเอาเอง เพราะถ้าลองน้ำท่วมบ้านในจุดที่ไม่เคยท่วมมาก่อน สำหรับชีวิตชาวบ้านนั่นก็คือมหาอุทกภัยแล้ว

นอกจากนี้ อ.ศศิน กล่าวว่า "คำที่แย่ที่สุดคือ 2 คำ คำว่า "เฝ้าระวัง" และ "เอาอยู่" ห้ามพูด อย่าพูด (กรรชัยบอกว่า เป็นคำกาลกิณี) มันไม่ได้อย่าเฝ้าระวังหมากัด เฝ้าระวังน้ำท่วม เฝ้าระวังยังไงมันไม่ได้ แต่ถ้า "เตรียมตัวรับสถานการณ์" ได้ไหม เตรียมได้

ส่วนคำว่า "เอาอยู่" เพราะไม่มีใครรู้ว่าเอาอยู่ตรงไหน กรุงเทพฯมีกี่เขต เอาอยู่พื้นที่ที่นน้ำระบายทัน แต่มีพื้นที่ตรงไหนเอาไม่อยู่ ในอุโมงค์หรือห้างสรรพสินค้า น้ำไหลลงไปเอาอยู่ไหม เอาไม่อยู่"