เจ้าอาวาสวัดป่าอดุลยาราม ย้อนเล่า วันถวายโฉนดที่ดิ

เจ้าอาวาสเปิดเผยถึงสาเหตุความกังวลว่า คดีนี้สู้กันในศาลมาตั้งแต่ปี 2547 หากคู่กรณี ยอมรับคำตัดสินของศาลเรื่องก็คงจบ แต่เพราะอีกฝ่ายไม่ยอมรับ จึงทำให้กังวลว่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด ที่ผ่านมาเคยถูกพูดขู่เอาไว้ว่า "ถ้าแพ้คดีวัดก็ต้องอยู่ไม่ได้" และกล่าวหาว่าตนโกหก อีกทั้งยังมีคนเดินทางมาที่วัดช่วงยามวิกาลบ่อยครั้ง ซึ่งทางวัดมีภาพถ่ายบันทึกไว้เป็นหลักฐานทั้งหมดแต่ไม่เคยนำไปฟ้องร้องใครเพราะไม่อยากให้เรื่องบานปลาย

นอกจากนี้ ย้อนไปเมื่อปี 2562 เคยมีกลุ่มคนนับร้อยมาล้อมบริเวณหน้ากุฏิ ส่งเสียงดังขับไล่ โดยขณะนั้นมีตำรวจอยู่ในพื้นที่เพียง 2 นาย จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงต้องรู้สึกกลัว เพราะปัญหายืดเยื้อยาวนานและไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง

เจ้าอาวาสกล่าวทิ้งท้ายถึงกระบวนการจัดตั้งวัดว่า ต้องผ่านขั้นตอนตามกฎหมายคณะสงฆ์และมหาเถรสมาคมอย่างถูกต้อง ตั้งแต่การเขียนแผนผังเสนาสนะไปจนถึงการประกาศตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนา เอกสารเก่าแก่กว่า 30 ปีอาจมีเลือนหายไปตามกาลเวลา แต่มองว่าข้อพิพาทที่เกิดขึ้นเป็นความขัดแย้งระหว่างการใช้กฎหมายทั่วไปกับกฎหมายพระ ซึ่งวัดมีกฎหมายคณะสงฆ์คุ้มครองอยู่แล้ว