รายงาน-หวังดี-ประสงค์ร้าย !

ร่าง พ.รบ.ปรองดองแห่งชาติ หรือกฎหมายนิรโทษกรรมนักโทษการเมืองบ้านเลขที่ 111 และบ้านเลขที่ 109 ที่สมาชิกพรรคเพื่อไทยจะเตรียมยื่นเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎรนั้น

หากเพ่งพินิจดีๆ มันเปี่ยมไปด้วย "ความหวังดี-ประสงค์ร้าย" ในการทิ่มแทงพรรคประชาธิปัตย์และขั้วตรงข้ามระบอบทักษิณอย่างชัดแจ้ง

 ขณะเดียวกันแม้ความสำคัญของร่างกฎหมายฉบับนี้คือ การยกเว้นการเอาผิดกับทุกฝ่ายที่กระทำต่อบ้านเมืองในรอบ 3 ปีเศษที่ผ่านมา เพื่อสร้างความสมานฉันท์ของคนไทยทั้งชาติกันใหม่โดยลบล้างความกินแหนงแคลงใจกันไปทุกด้าน

 แต่นัยสำคัญในเรื่องนี้นั้นคือ เปิดช่องให้ "ทักษิณ ชินวัตร" กลับเข้ามาตุภูมิได้อย่างสะดวกโยธิน

 ส่วนคนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการล้มระบอบทักษิณ เช่น คมช. คตส. พันธมิตรฯ นปช. ฯลฯ นั้น แม้จะได้รับการละเว้นโทษและการต่อต้านในพื้นที่ต้องห้าม

 เพราะฝ่ายที่รับผลประโยชน์เน้นๆ ในร่างกฎหมายฉบับนี้คงหนีไม่พ้นอดีตขวัญใจคนรากหญ้าเป็นแน่แท้

 คำถามจึงมีอยู่ว่า...ขณะที่พรรคเพื่อไทยกำลังขยับหมากเกมนี้อย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ "ทักษิณ" ก็ยังอัดประเทศแบบไม่บันยะบันยัง

 คิดหรือว่า ผลจากการกระทำเยี่ยงนี้จะระดมมวลชนมาเป็นฐานการเมืองเพื่อปลดล็อกและกดดันขั้วอำนาจรัฐจนประสบชัยได้ดั่งใจปรารถนา ???

 จริงอยู่ว่าแม้จะได้เสียงตอบรับจากคนการเมืองบางขั้วที่พัวพันกับเรื่องนี้ เพราะบางชีวิตกระสันที่จะกลับมามีที่ยืนทางการเมือง จึงย่อมต้องหาเหตุผลข้างๆ คูๆ ในการยกมือสนับสนุนหรือเห็นด้วยแบบลับๆ

 แต่ฝ่ายที่พร้อมจะต้านกันแบบออกหน้าออกตานั้นคงไม่พ้น "คนเสื้อเหลือง" และ "ขุนพลสีเขียว" ที่ขู่กันเสียงดังคำรามสยามประเทศไปในแบบที่รับรู้กันทั้งบางแล้วว่า 

 พร้อมเกณฑ์กำลังมาค้านกันแบบเต็มเหนี่ยวเหมือนกัน

 เหลียวหลังไปมองกลไกรัฐในประเด็นนี้แล้วคล้ายว่า รัฐบาลจะไม่รับลูกและเคาะชิ่งออกไปแบบนิ่มๆ ว่าปัญหาเศรษฐกิจยามนี้สำคัญกว่าปัญหาการเมือง

 และหากจะดำเนินการจริงๆ ควรสรรหาคนกลางที่ทั้งสองฝ่ายยอมรับมาจัดการน่าจะดีกว่า

 แต่ความจริงบนความจริง....แม้จะมีคนขันอาสากู้ชาติด้วยใจเป็นธรรม แต่สถานการณ์ยามนี้ใครเล่าจะยอมเสี่ยงโดนด่าฟรีๆ

 หากคนกลางเพียงเสนอแนวคิดที่อาจเบนไปให้น้ำหนักฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็จะโดนหยิบมาโจมตีในทันทีทันควัน แบบไม่ยั้งมือ

 สิ่งนี้คือปัจจัยสำคัญที่พรรคประชาธิปัตย์จะอ้างกับสังคมในการดึงเวลาไปเรื่อยๆ

 เพราะไม่มีใครขันอาสามาเป็นกรรมการกลาง... !!!

 ฉะนั้นสิ่งที่ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกฯ โยนหินถามทางแบบนี้   

 สุดหล่อแห่งตึกไทยคู่ฟ้าน่าจะตริตรองมาแล้วว่า สิ่งที่พูดไปนั้นมันทำได้ยากยิ่งในทางปฏิบัติและต้องใช้เวลาพอควร...ดีไม่ดีไม่รู้ว่าตลอดอายุการทำงานของ ครม.ชุดนี้จะมีกรรมการกลางเกิดขึ้นหรือไม่ด้วยซ้ำ

 หากมันเป็นดั่งเช่นข้อความข้างต้นแล้วนั้น...แต้มมันก็ยังอยู่ในมือ "สร.1" คนปัจจุบันที่อาจจะนำไปใช้ได้กับเกมการเมืองยกต่อๆ ไป

 เมื่อส่องกล้องมองเกมแบบเจาะลึก...รู้ๆ กันอยู่ว่า พรรคสะตอไม่น่าจะรับเรื่องนี้เพื่อเปิดทางให้อริทางการเมืองอย่าง "ทักษิณ" คัมแบ็กได้ง่ายๆ

 เพราะอดีตฮีโร่หน้าเหลี่ยมคนนี้มีอิทธิพลสูงเพียงใด

 แม้ “โอบามาร์ค” แสร้งเล่นตามน้ำในกรณีนี้โดยอ้างกับสังคมว่า จะนำไปหารือในการประชุมครม.ในวาระพิจารณาร่างกฎหมายที่จะพิจารณากับรัฐสภานั้น

 แต่ในใจจริงแล้ว คิดหรือว่า "อภิสิทธิ์" จะยอมเปิดทางให้...

 หรืออ่านความรู้สึกจากผู้จัดการรัฐบาลอย่าง สุเทพ เทือกสุรรณ อดีตซี้ย่ำปึ้กนายใหญ่ จะอ่านกลยุทธ์ของคนคุ้นเคยกันไม่ออก

 แม้แต่ พล.ต.สนั่น ขจรประศาสน์ คนการเมืองตัวเอ้ ก็ยังวิงวอน "ทักษิณ" ให้ยุติการเคลื่อนไหวทางการเมืองเลยนั้น

 ครั้นจะแสวงหาแนวร่วมจากสมาชิกบ้านเลขที่ 111 ที่กระจัดกระจายในพรรคร่วมรัฐบาล ในฐานะ "แบ็กอัพรุ่นเดอะ" ทั้งหลาย

 แต่สถานการณ์ยามนี้ย่อมไม่มีใครอยากถวายตัวเป็นแนวร่วมทักษิณแน่ๆ หลังจากเพิ่งลงทุน "ฟอกตัว" ครั้งใหญ่มาได้ยังไม่ถึง 2 เดือนดี

 มันจึงสะท้อนในเบื้องต้นแล้วว่าคนพวกนี้คิดอ่านกันอย่างไรกับกลเกมที่ "ทักษิณ" พยายามปลุกปั่น

 ฉะนั้นแทงไปเลยแบบเต็มหน้าตักว่า ร่างกฎหมายฉบับนี้แท้งตั้งแต่ยังไม่ทันตั้งครรภ์

 คนการเมืองย่อมอ่านไต๋ต่างๆ ที่ "ทักษิณ" และพลพรรควางหมากไว้ได้เป็นแน่แท้ว่า เกมนี้มันเสมือนการราดน้ำมันบนกองไฟและมีการรับส่งลูกนี้กันเป็นระนาบเดียวกัน

 เพราะการโฟนอินของ "คนจรหมอนหมิ่น" ที่ยิงตรงมาให้คนเสื้อแดงชื่นใจเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ที่ผ่านมานั้น มันปลุกเร้า นปช.และคนรักแม้วให้ระดมแรงกายแรงใจช่วยคนที่รักกันแบบไม่คิดอะไรให้เปลืองพลังงาน

 เพราะ 4 ข้อเสนอของ นปช.ที่แปะไว้ ณ ตึกไทยคู่ฟ้านั้น มันยากยิ่งในการปฏิบัติตาม

 แนวรบนอกสภาจะเป็นอุปกรณ์หลักที่ "ทักษิณ" นำมาใช้แบบแตกหัก

 แต่มันจะสำเร็จหรือล้มเหลวหรือไม่นั้น

 "ทักษิณ" น่าจะรู้ซึ้งแก่ใจ